سایت شهدا کربکند

شناخت و علم به احوال شخصیت ها و انسان های بر گزیده ی هر جامعه ای نشان دهنده اعتلای فرهنگ و اندیشه آن اجتماع است.

شرایط و امکاناتی که باعث ترقی و تعالی اشخاص بزرگ و چهره‌های موفق جامعه بشریت می‌شود برای آیندگان ما باید الگو و سر مشق باشد، تا حرکت ها و تلاش ها بر اساس روش شایستگان و رهروان دنبال و حقیقت ها نشان داده شود. تلاش های مردان و زنان پیروز، از گذشته‌های دور تا زمان معاصر همچنان در آسمان تاریخ می‌درخشد و شیفتگان خدمت به مردم را به دنبال خود می‌کشاند.

محققان وپژوهشگران علوم انسانی لازم است که شبانه روزشان را صرف مطالعه و بررسی آثار به جا مانده از پیشینیان نمایند تا مبادا نکته ای را ناگفته گذارند و یا مطلبی را نا نوشته رها کنند تا تشابه نام ها و یا شهرهای مردان تاریخ، باعث تداخل و توارد یادداشت ها نشود. چه بسیار باید که در زوایای کتاب ها جست و جو کرد خاطرات معاصران را به دست آورد، تحقیقات گذشتگان را مورد کنکاش قرار داد تا شرح حال صحیح، آثار شایسته، اندیشه والا، تفکر صائب و بینش درست عالمان و آگاهان را به دست آورد و اختیار مشتاقان و علاقه مندان قرار داد.

برای مطالعه بقیه متون به ادامه مطلب رجوع کنید

 


شناخت و علم به احوال شخصیت ها و انسان های بر گزیده ی هر جامعه ای نشان دهنده اعتلای فرهنگ و اندیشه آن اجتماع است.

شرایط و امکاناتی که باعث ترقی و تعالی اشخاص بزرگ و چهره‌های موفق جامعه بشریت می‌شود برای آیندگان ما باید الگو و سر مشق باشد، تا حرکت ها و تلاش ها بر اساس روش شایستگان و رهروان دنبال و حقیقت ها نشان داده شود. تلاش های مردان و زنان پیروز، از گذشته‌های دور تا زمان معاصر همچنان در آسمان تاریخ می‌درخشد و شیفتگان خدمت به مردم را به دنبال خود می‌کشاند.

محققان وپژوهشگران علوم انسانی لازم است که شبانه روزشان را صرف مطالعه و بررسی آثار به جا مانده از پیشینیان نمایند تا مبادا نکته ای را ناگفته گذارند و یا مطلبی را نا نوشته رها کنند تا تشابه نام ها و یا شهرهای مردان تاریخ، باعث تداخل و توارد یادداشت ها نشود. چه بسیار باید که در زوایای کتاب ها جست و جو کرد خاطرات معاصران را به دست آورد، تحقیقات گذشتگان را مورد کنکاش قرار داد تا شرح حال صحیح، آثار شایسته، اندیشه والا، تفکر صائب و بینش درست عالمان و آگاهان را به دست آورد و اختیار مشتاقان و علاقه مندان قرار داد.

کار تحقیق و تألیف با امکانات محدود گذشته بسیار دشوار و در حد فداکاری و از خود گذشتگی بوده است. مؤلفان و محققان اکثرا زندگی و عمر خود را دراین هدف فدا می‌نموده اند و بدون کوچکترین چشم داشت و فقط محض رضای الهی و ادای وظیفه هزینه‌های آن را به سختی تأمین نموده و در صورتی که برای انتشار آثارشان امکاناتی پیدا نمی‌شد، تألیفات آنان در گوشه خانه‌ها می‌ماند و خاک می‌خورد و لاجرم پس از مدتی به مرور زمان از بین می‌رفت.

کوتاه سخن: آنچه در پی می‌آید تنها اشاره به اسامی و سرگذشت برخی از مشاهیر و بزرگانی است که در دوره‌های گذشته و یا در عصر حاضر در مهد علم و عالم پرور حبیب‌آباد برخوار پرورش یافته اند و در طول عمر ارزشمند خود منشأ خدمات ارزنده ای بوده اند .

بدون شک همچنان که اشاره رفت نوشته حاضر تنها اشاره به بعضی از این عزیزان دارد .چه قطعا مشاهیر، ادبا، پزشکان و بزرگان دیگری در این خطه بوده و یا  هستند و در راه اعتلای فرهنگ و عرصه علمی این مرز و بوم تلاش نموده  و یا می‌نمایند.

بسیار شایسته است در این گفتار به فرزندان برومندی اشاره نماییم که در حساس ترین دوران این مرز و بوم به دفاع از کیان اسلام و میهن اسلامی برخاسته اند و با نثار جان و خون عزیز خود موجبات اعتلای هر چه بیشتر پیشرفت و تعالی را فراهم آورده اند و اکنون چون ستاره ای درخشان بر بلندای آسمان و این کشور می‌درخشند.

حضرت آیت الله ادیب حبیب‌آبادی

عالم و ادیب فرزانه، دانشمند و منجم عالی قدر حضرت آیت الله حاج شیخ عباس علی ادیب حبیب‌آبادی فرزند محمد جعفر، در سوم جمادی الاول سال 1274 در شهر حبیب‌آباد برخوار دیده به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی، مقدمات و ادبیات عرب را در زادگاه خود نزد معلمان و اساتید مختلف، خصوصا استاد ادبیات و تاریخ اسلام عالم عامل محقق و فاضل کامل و مورخ جامع علامه میرزا محمد علی معلم حبیب‌آبادی گذراند. ایشان در سن 22 سالگی جهت تکمیل تحصیلات به حوزه علمیه اصفهان که در آن زمان از مهمترین و بزرگترین حوزه‌های علمیه بود وارد شدند و از محضر اساتید بزرگواری چون حضرات آیات عظام آقایان شیخ علی یزدی، سید احمد اصفهانی، آیت الله میرزا یحیی بیدآبادی، آیت الله سید محمد نجف آبادی، حاج  سید محمد صادقی یزد آبادی، شیخ محمدرضا نجفی، ملا حسین فشارکی، ملا عبدالکریم گزی و شیخ محمد کریم خراسانی طلب فیض نمودند. در حدود سن 40 سالگی درجه اجتهاد ایشان توسط حضرت آیت الله  شیخ محمدرضا  نجفی اصفهانی و آیت الله سید محمد نجف آبادی تأیید شد و پس از تشرف به نجف اشرف توسط حضرت آیت الله العظمی سید ابوالحسن اصفهانی تنفیذ گردید.

ایشان تدریس در حوزه علمیه اصفهان را از سال 1345 در مدرسه کاسب گران اصفهان شروع نمودند و به تدریج گسترش یافت به نحوی که پس از مدتی جلسات درس خارج ایشان یکی از گسترده ترین جلسات بود.

آیت الله ادیب در مدارس کاسب گران، ذوالفقار، نیم آورد، صدر، چهارباغ، ناصریه و مدرسه جده بزرگ حدود هفتاد سال از سطح تا درس خارج منطق حکمت و …  را تدریس نمودند. حضرت آیت الله ادیب علاوه بر تسلط کامل بر فقه و اصول در مسائل حکمت و فلسفه، فیلسوف و حکیمی صاحب نظر و در ریاضیات خصوصا مثلثات و لگاریتم و هیأت مسلط بود. همچنین تسلط ایشان بر نجوم و مباحث با علاقه مندان در این زمینه زبان زد خاص و عام بود. ایشان طبع شعر قابل توجهی داشتند و اشعار بسیاری به زبان فارسی و عربی همراه با 12 جتد کتاب از یادگارهای بر جای مانده است. این عالم زاهد سر انجام در روز پنج شنبه دوم ذی الحجه 1412 هجری قمری برابر با چهاردهم خرداد 1371 هجری شمسی به ملکوت اعلی پیوستند و جامعه روحانیت و طالبان علم و اندیشه را از فقدانشان متأثر نموددند و در جوار آرامگاه عبد صالح خدا صاحب بن عباد به خاک سپرده شدند.خدایش رحمت کند و با آل عترت و عصمت محشورش گرداند.                               

میرزا محمد علی معلم حبیب‌آبادی

دانشمند بزرگ، عالم و مورخ عامل، فاضل کامل علامه میرزا محمد علی معلم حبیب‌آبادی ابن زین العابدین بن حسین بن علی اکبر بن محمد بن حسین حبیب‌آبادی برخواری اصفهانی در ماه محرم سال 1308 ههق در شهر حبیب‌آباد که آن زمان قریه ای بود دیده به جهان گشود و سرانجام در سال 1396 ههق دار فانی را وداع و به سرای باقی جاودانی رحلت نمود و در بهشت زینب(س) حبیب‌آباد به خاک سپرده شد.

علاقه و ذوق ایشان به تحصیل علم موجب شد تا درس خواندن را در زادگاه خود دنبال کرده و در اثر معاشرت و مجالست با بعضی از علما و فضلاء عظام در اصفهان و سایر نقاط و همچنین از راه مراسلات و مکاتبات با برخی دیگر رجال و مطالعه در بعضی از کتب به علوم زیادی از جمله نحو و صرف و نجوم قدیم و تقویم رقمی به مکاتبه از مرحوم آقا میرزا رجاء زفره ای و برخی از فنون دیگر علوم ادبیه نائل گردد. و هم زمان زبان به سرودن شعر نیز بگشاید و تخلص خود را در شعر «معلم» قرار داده و همچنین به عنوان نام خانوادگی خود نیز برگزیند.

ایشان پس از مراجعت به اصفهان در مدرسه کاسه گران مشغول به تدریس و تتبع و تفحص در احوال رجال علمی و علما و فقها و عرفا و شعرا و … که تا اندازه ای در آن تخصص و تسلط یافته بود شد. علامه معلم حبیب‌آبادی همچنین در مدرسه مذکور برای عده ای از طالبان علم و دانش درس «جامع المقدمات» و «سیوطی» تدریس می‌نمود.

معلم حبیب‌آبادی در علم به احوال علما و فضلا و تتبع در تاریخ رجال علمی استاد بی نظیری بود. ایشان از علما بسیاری از جمله: آقای فشارکی (1226) آقای حاج شیخ محمد باقر بیرجندی (1276) آقای میرزا محمد محسن آقا بزرگ تهرانی (1293) آقای کرباسی (1295) و آقای حاج میرزا محمد تقی یزد آبادی (1301) اجازه روایت گرفته است و چند نفر را نیز اجازه روایت داده است از جمله: آقای عماد زاده (1325) آقای شیخ حسین آل محفوظ (1239) آقای سید عباس کاشانی کربلایی (1377) آقای میرزا محمد باقر ساعدی مشهدی (1383) آقای سید محمد علی روضاتی (1385).

حاصل تحقیق و تتبع علامه معلم حبیب‌آبادی تالیف کتب ارزشمندی است که از آن بزرگوار به یادگار مانده است از جمله:

1-  مجموعه «مکارم الاثار» در احوال رجال دو قرن 13 و 14 هجری که تا کنون 8 جلد آن به زیور چاپ آراسته گردیده است.

2-  کتاب «کشف الخبیه عن مقبره الزینبیه» در شرح حال امامزاده حضرت زینب بنت موسی بن جعفر(ع) (زینبیه اصفهان)

3-   کتاب «مقامات معنوی»

4-   کتاب «عراضه الاخوان»

و تالیفات و تحقیقات و مقالات ارزشمند علمی دیگر که در این مختصر نمی‌گنجد.

آنچه ذکر آن لازم است اینکه دانشمند متقی و عالم عامل مرحوم میرزا محمدعلی معلم حبیب‌آبادی سراسر زندگانی را در راه تحقیق و تعلیم وقف جامعه اسلامی نمود و بسیار بخ جا و شایسته خواهد بود فرهنگ دوستان در جهت شناساندن آن مرد بزرگوار به نسل حاضر عنایت لازم را مبذول فرمایند.

محمدعلی مکرم حبیب‌آبادی

محمدعلی بن علی حبیب‌آبادی شاعر، ادیب و روزنامه نگار و متخلص و معروف به مکرم مدیر روزنامه صدای اصفهان و مکرم و مجله سپاهان، صاحب دیوان اشعار (1304 _ 1384 ههق) مدفون در تکیه گلزار تخت فولاد اصفهان.

مکرم که بیشتر با عنوان مکرم اصفهانی شهرت داشت به زبان فارسی و عربی تسلط کامل داشت. وی در قصیده و غزل پیرو شیوه سعدی شیرازی بود. مکرم علاوه بر دیوان اشعار، پس از پیروزی مشروطه خواهان مثنوی «فتح المجاهدین» را نیز سروده است. ایشان علاوه بر روزنامه نگاری به کار وکالت نیز اشتغال داشت و مدتی نیز ریاست کتابخانه شهرداری اصفهان را بر عهده داشت.

عباس مهوری حبیب‌آبادی

ادیب و شاعر معاصر عباس مهوری حبیب‌آبادی ابن غلامرضا عباس و متخلص به «محور» صاحب دیوان اشعار(1314-1383 ه.ش) مدفون در بهشت زینب(س) حبیب‌آباد.

محور حبیب‌آبادی دوران کودکی خود را در حبیب‌آباد و با کسب فیض از محضر اساتید بزرگواری چون حضرت آیت الله ادیب(ره)، سید محمد مرتضوی و حاج محمد علی محسنی به پایان رسانید. وی به دلیل علاقه وافر از همان دوران کودکی از مطالعه کتب مختلف غافل نشد و به همین سبب و اشتیاق به سرودن شعر وارد این جرگه شد. ایشان در ابتدا موج یم تخلص می‌نمود که در انجمنی از موج یم گذشت و تخلص خود را «محور» برگزید. محور حبیب‌آبادی در انجمن های شعرای اصفهان از جمله :سعدی و حافظ و صائب و کمال و صغیر شرکت می‌نمود. از تألیفات مهوری حبیب‌آبادی علاوه بر دیوان اشعار می‌توان به :نونهال اسلام، فانوس عشق و نهج البلاغه منظوم اشاره نمود که فرمایشات حضرت علی(ع) شامل خطبه‌ها، نامه‌ها و سخنان کوتاه را به نظم در آورده است.

محمد علی محسنی حبیب‌آبادی

شاعر، سخن پرداز و معلم مکتب خانه حبیب‌آباد محمد علی محسنی حبیب‌آبادی مشهور به حاج محسن صاحب دیوان یار و اغیار متوفی 16مرداد1371 ههش. مدفون در صحن امامزاده شاهزاده حسن بن موسی جعفر(ع)

محمد علی محسنی حبیب‌آبادی در چهارم رجب سال 1327ه.ق در حبیب‌آباد برخوار دیده به جهان گشود. پدر ایشان مرحوم حاج ملا حسین از وعاظ و خطیبان و مورد وثوق و امین مردم حبیب‌آباد و امام جماعت مسجدی که  به همت ایشان بنا گردیده بود. محسنی حبیب‌آبادی در چنین خانواده ی مذهبی پرورش یافت و از محضر عالم و دانشمند فرزانه حضرت آیت الله ادیب بهره مند شد. وی مدت ده سال را در اداره مالیه انجام وظیفه نمود و به خاطر علاقه و کار در فرهنگ به اداره فرهنگ رفت و مدت بیست سال به صورت رسمی و پنج سال به صورت غیر رسمی در مکتب خانه حبیب‌آباد به تعلیم و تعلم غرزندان آن دیار پرداخت. محسنی حبیب‌آبادی در طول عمر به خلق آثار ارزشمندی پرداخت که به صورت سه مجموعه مجزا انتشار یافت. دیوان شعر تحت عنوان یار و اغیار- فروغ الکلام و آغوش صبا از آثار این شاعر فرهنگ دوست حبیب‌آبادی است.

علی اکبر هاشمی حبیب‌آبادی

ادیب و شاعر معاصر علی اکبر محمد هاشمی حبیب‌آبادی متخلص به «هاشمی»

شاعر معاصر علی اکبر محمد هاشمی فرزند مرحوم غلامرضا در سال 1324در خانواده ای مذهبی و در شهر حبیب‌آباد برخوار دیده به جهان گشود. او به دلیل فقر مالی خانواده و از طرفی علاقه مندی به تحصیل علم و دانش مجبور شد هم مکتب رفته و درس بخواند و هم کار نماید. هاشمی پس از طلب فیض از محضر اساتید بزرگواری چون مرحوم فاضل زاده، علی محمد صمد، حسین قاسم، سید محمد و حاج آقا سید مرتضی مؤمنی علوم قرآنی را نیز فرا گرفت و پس از انجام خدمت مقدس سربازی به عنوان کارمند در هوانیروز استخدام شد. وی پس از باز نشستگی و با توجه به استمداد از ائمه اطهار(ع) به خصوص حضرت ولی عصر(عج)در خود احساس مدح ائمه بزرگوار را نمود و در سال 1380 به صورت جدی به جرگه شعرا پیوست و با شرکت در جلسات انجمن شعرای اصفهان راه خود را پیدا نمود. دیوان شعر ایشان سر شار از اشعار ارزشمند به خصوص در مدح ائمه اطهار(ع) می‌باشد که امید می‌رود با کمک و ساعدت فرهنگ دوستان به زیور چاپ آراسته گردد.

سایر مشاهیر حبیب‌آباد برخوار

1-  میرزا ابوالحسن فرزند حاج محمد باقر حبیب‌آبادی متخلص به «حقایق» ادیب و شاعر متوفی صفر1328 ههق. مدفون در تکیه فاضل سراب تخت فولاد اصفهان.

2-   شیخ علی محمد فقیه حبیب‌آبادی عالم فاضل و دانشمند بزرگوار متوفی ربیع الاول
1385 ههق. مدفون در تکیه فاضل سراب تخت فولاد اصفهان.

3-   عالم وارسته، ذاکر با اخلاص اهل بیت، سید حیدر مؤمنی حبیب‌آبادی متوفی18 جمادی الثانی 1374 ههق. مدفون در صحن امامزاده عبدالمؤمن حبیب‌آباد.

4-   استاد تعزیه ایران نبی الله فقیه حبیب‌آبادی فرزند هادی(1300-1378 ههش) مدفون در صحن امامزاده عبدالمؤمن حبیب‌آباد.

5-   مؤسس و مدیر مدرسه دولتی حبیب‌آباد علی ناصری فرزند ملا عباس متوفی محرم 1394 ههق. مدفون در صحن امامزاده عبد المؤمن حبیب‌آباد.

6-   مؤسس و مدیر مدرسه دولتی فاضل زاده، محمد علی فاضل زاده فرزند ملا حسین متوفی دی ماه 1369 مدفون در صحن امامزاده عبدالمؤمن حبیب‌آباد.

7-    ادیب و شاعر مصطفی شکل آبادی فرزند عبدالله متخلص به «طالب».

8-    ادیب و شاعر نصرالله ابن صادق متخلص به «قاصر» متوفی 1340 ههق.

9-    ادیب و شاعر حاج درویش محمد علی حبیب‌آبادی متخلص به «مداح».

10-  ادیب و شاعر حاج درویش علی محمد حبیب‌آبادی متخلص به «مسکین».

منبع : habibabadborkhar.cafeserial.ir



تاريخ : سه‌شنبه ۱۳٩٠/٥/۱۱ | ۱۱:٢٠ ‎ب.ظ | نویسنده : رضا معینی | نظرات ()
.: Created By Reza Moeini-OMIGO :.